شورا ها  باز هم کم رنگ تر می شوند!!؟؟

 نظام حکومتی در ایران طی قرون طولانی و بر حسب شرایط امنیتی و اجتماعی کشور نظام استبداد شاهی و یا به تعبیر ماکس وبر ، پاتریمونیالیستی یا سلطان سالاری بوده. در صده های گذشته سه رکن جامعه ایران ( روستایی ، ایلات و نظام شهری) در تعادل پایدار گذران روزگار کرده اند. و عملاٌ با وجود استبداد ، پدیده های گوناگونی که با مردم سالاری رابطه دارند ، هیچ گاه فرصت عرض اندام به دست نمی آورند که اگر بخواهیم برخی شاخصه های مهم جوامع سلطان سالاررا تنها اشاره ای داشته باشیم می توان از موارد ذیل نام برد:

□ غلبه انتصاب بر انتخاب و عدم تحقق شایسته سالاری

□ عدم شکل گیری شهروند صاحب حقوق و مسئول و ترجیح روابط فامیلی و دوستانه بر روابط شورایی

□ غلبه اراده فردی در امور اجتماعی و مدیریت شهری

□ احساس بی مسئولیتی و تماشاچی بودن در بین افراد ، علی الخصوص فرهیختگان جامعه در موضوعات مختلف اجتماعی

□ فرار از پاسخ گویی به مردم و رشد بی رویه قدرت طلبی در بین مدیران و مسئولین

اما خوشبختانه در یکصد ودوسال پیش(1286 ه ش)در ایران پس ازپیروزی انقلاب مشروطیت و تصویب قانون انجمن های ایالتی و ولایتی اولین اقدام در خصوص مردمی کردن مدیریت شهری برداشته شد و جالب این که تنها چهار سال بعد در 1290 دولت مجوز انحلال این نهاد را از مجلس شورای ملی دریافت کرد !!؟؟ و نظام شورایی در قرن گذشته بغیر از دو دهه و آن هم در بعضی از نقاط کشور تا مرحله پیروزی انقلاب و برقراری جمهوری اسلامی بدون نمود چشمگیری همیشه درحاشیه و بی ثمر باقی ماند.

اما با تحولات انقلاب اسلامی مباحث شورایی بطور جدی مطرح و در اصول قانون اساسی توجه قابل قبولی به آن صورت گرفت . اگر چه در جمهوری اسلامی نیز تا استقرار نظام شورایی ،مردم ایران بیست سال منتظر ماندند ودر این مدت هم دولت و مجلس مکرر قوانین مربوطه به شوراها را تجدید نظر کردند؟؟!! و سرانجام قانون سال ، 1375 شوراها را با حداقل اختیارات و دولت را با حداکثر اقتدار پیش بینی نمود ، اما باز هم این قانون نارسا و ناقص ، قابل تحمل بود.

اما متاسفانه در چند سال گذشته دولت بارها برای خلع ید شوراها به طور کامل دور خیز کرد و هر بار تنها به حداقل دست یافت. ولی این بار بعضی از زیاده خواهان در دولت از طریق تعدادی از نمایندگان کوتاه اندیش مجلس شورای اسلامی طرحی را در مجلس پیگیری می نماید که اختیار انتخاب شهردار را از نمایندگان مردم در پارلمان محلی (شوراهای شهر) گرفته و به دولت (وزارت کشور) واگذار می نماید ؟؟!! که به نظر می رسد این اقدام بعضی از نمایندگان مجلس تصمیمی کاملا سیاسی و به دور از اندیشه_تدبیر و درایت بوده و مغایر با جمهوریت نظام و مردم سالاری می باشد . این پیشنهاد مجلس در شرایطی مطرح می شود که بسیاری از اعضای شورا های مراکز استان ها و کلان شهرها وضع موجود را مناسب نمی دانند و به دنبال طرح انتخاب شهردار به طور مستقیم توسط مردم هستند . و این روش (انتخاب هم زمان اعضای شورا و شهردار توسط مردم) در بسیاری از کشور های توسعه یافته ودر حال توسعه به خوبی تجربه گردیده است و اثار مثبت آن را در اداره امور شهرهای یادشده می توان مشاهده کرد و یقینا در شرایط موجود شوراها ، چنان چه پیشنهاد نمایندگان مجلس به تصویب نهایی برسد و شهرداران کشور دولتی شوند ، مطمئنا این تصمیم موجب سرافکندگی و سرشکستگی ایران اسلامی در محافل مختلف اجتماعی وبین المللی خواهد شد . اما در این بین چند سوال از بعضی نمایندگان مجلس هشتم که این طرح را پیشنهاد نموده اند مطرح می باشد :

آیا براستی این آقایان اعتقادی به جمهوریت نظام دارند؟ آیا اساسا حکومت مردم بر مردم و مردم سالاری را قبول دارند؟ یا که نه مانند بسیاری از مدیران این ظرفیت را در مردم ایران نمی بینند؟!!

آیا این نمایندگان مجلس به سوگندی که در خدمتگذاری به مردم یاد کرده اند پایبند میباشند؟

در خاتمه امید است نمایندگان مردم فهیم استان گلستان در مجلس شورای اسلامی با پیگیری های جدی از تصویب نهایی طرح انتخاب شهردار توسط دولت(وزارت کشور) که در واقع همان دولتی کردن شهرداری ها و خلع ید شوراها و مردم از تصمیم گیری های شهری میباشد جلوگیری نماید.