در شاخصها و نمودارهای مختلف اجتماعی از پدیده کودکان خیابانی بعنوان یکی از مشکلات و معضلات اجتماعی یاد می شود . امروزه بعلت وجود آسیب های گوناگون اجتماعی از جمله اعتیاد ، طلاق ، بی سرپرستی و بدسرپرستی ، بسیاری از کودکان از خانه های خود فرار کرده و یا بصورت سازماندهی شده با خانواده های خود به شهرهای بزرگ مهاجرت می کنند ، این کودکان در معابر عمومی معمولاً به کارهای پستی ، مانند دست فروشی ، واکسی ، گل فروشی ، فروش برگه های دعا ، کبریت و آدامس و غیره مشغول می شوند و متاسفانه در بعضی مواقع این کودکان حتی مورد سوء استفاده های مختلف از جمله توزیع مواد مخدر و سو استفاده های جنسی نیز قرار می گیرند
اين كودكان اکثرا ، متعلق به خانواده هاي كم درآمد و پر جمعيت و بد سرپرست هستند و علت بودن آنها در خيابانها بیش از همه بخاطر كسب درآمد میباشد ، درآمدی که خود سهم بسیار ناچیزی از آن دارند .
برخي از اين كودكان به مدرسه نیز مي روند هر چند که ممكن است در فضاي روابط درون خيابان ، درگير مشكلاتي مانند مصرف مواد مخدر و رفتارهاي خلاف قانون نیز باشند.
در گرگان مرکز استان گلستان هم متاسفانه سیل ویرانگر مهاجرت از سایر نقاط کشور همچنان با سرعت ادامه دارد و این مهاجرت ها در چند دهه گذشته خسارات جبران ناپذیری را بر پیکره این شهر تاریخی وارد نموده است . امروزه شاهدیم که در سایه این مهاجرتها ، نابهنجاری هایی مانند حاشیه نشینی ، سدمعبر و دستفروشی ، تکدی گری و حضور کودکان خیابانی در معابر عمومی شهر بشکل روزافزونی ادامه دارد . که در این بین حضور کودکان خیابانی در گرمای تابستان و هوای سرد زمستان در کنار شیشه خودروها در پشت چراغ های قرمز و تقاطع شهر و سو استفاده های مختلف از این کودکان بیش از همه محسوس است .
یقینا با پیگیری های موثر و مستمر مقامات مسئول که در قانون و آئین نامه های اجرایی مکرر به نقش و جایگاه دستگاه های مختلف اشاره شده است می توان ، ضمن شناسایی مناطق مختلف آسیب پذیر در شهر گرگان پیگیری های لازم در خصوص جمع آوری ، آموزش و ایجاد اشتغال برای کودکان خیابانی را برنامه ریزی نمود و فردایی بهتر را برای این شهر تاریخی متصور بود.
